3 Mart 2014 Pazartesi

beş.

Yan sınıfımızın öğretmeni ısrar kıyamet "ayağına getirdim kadını" diye diretince "iyi madem" deyiverdim işte. Yoksa bu mevzunun bir saçmalıktan ibaret olduğunu kabul edeli çok oldu.

Fincanı kaldırdı. "Hocam neyin telaşı bu yaptığınız?'" oldu ilk sözü.

"Oturmuş bir dağın tepesinde tamamen iyi niyetle ne de güzel dualar ediyorsunuz böyle."

Duayı fala karıştırmasak daha iyi olacak tabi. Ama sözleriyle ilgim artıyor. Fala değil kadına. Nasıl da naif bir dille konuşuyor.

"Çok kırgın kalbiniz. Ama yine de söz geçiremiyorsunuz kendinize." Diyor ya..

İşte o noktada sarılıp kadına "bırak fincanı da sarıl sadece bana" demek istiyorum.

Ileriye dönük konuşuyor elbette adettendir. De dinlemiyorum işte o kısmı.

Birinin kırgın olduğumu farketmiş olmasına mutlu bir halde öylece oturuveriyorum sandalyemde.

"Iki kalp bir olmuş, ama sizin taraf kırık biraz" diyor.

Gülümsüyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder