27 Nisan 2014 Pazar

onbir: güneşli günler.

Biz çok ayrı kaldık. Birlikte ama hep ayrıydık evet. Ama amerika serüveni beni hep en çok üzen olarak kalacak sanırım. Askere de gitse en çok amerika günlerine üzülücem muhtemelen.

İstediğin zaman gidemeyeceğini bilmek insanı yoruyor. Zira kaza yaptığında bunu çokça hissettim.

Cem adrian'ın mutlu yıllar diye bir şarkısı var. Her dinlediğimde beni amerika günlüklerine yolcu ediyor sanki.

"Belki güneş bir gün yine ikimiz için doğar" diyor içli içli.

Ah hem mecaz hem gerçek anlamıyla kullanılan söz sanatı neydi ki? Fikri hocam olsa kızardı sanırım ama hatırlamıyorum.

O söz sanatı ne idiyse artık güneşin doğuşunu aynı şehirde karşılayabiliyorsak ve artık mecazen de güneşli günlerimiz varsa...

Çokça şükretmek gerek.

2 yorum:

  1. Kinayeydi galiba :)

    Tabii yazının ana metnine uygun bir yorum olmadığı için; şükretmenin gerekliliğine de katılayım.

    Sevgiler!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tevriye diye bi söz sanatı vardı ve bahsettigim oydu ama şimdi tekrar söz sanatlarına bakınca farkettim ki evet tevriye değil ayan beyan kinayeymiş bu :))

      Sil