1 Nisan 2014 Salı

sekiz.

Her mutsuz gecenin sabahında mutlaka güneş doğar aslında. Fakat ne acıdır ki her mutluluğuma nazar boncuğu olmak adına iliştirilmiş huzursuzluklarım var benim bolca.

Sabır bu ara kendi kulağıma en çok fısıldadığım sihirli sözcük. Neyle imtihan olduğumu çözmeye çalışıyorum çünki şu sıra. Yine de sabrın bile sakinleştiremediği hızlı kan akışlarım oluyor zaman zaman. Tek sebebi; insanlara olan anlayışımın artık kırgınlıktan sinire dönüşüyor olması.

Tüm bunları da bu yüzden yazıyorum. Gün gelir içim serinlerse; açıp okuyayım diye.

Son sözler hep özettir ya kendinden önceki milyonlarca satıra.

Benim son sözüm kendime; son 13 gün işte. Sonrası ya sonsuz aydınlık ya da dipsiz karanlık.


2 yorum:

  1. Sonsuz aydınlık olması dileğiyle, sıkma canını.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili arya hepimizin hayati çokça aydınlık dolsun inşallah :)

      Sil