2 Mayıs 2014 Cuma

on üç.

Hayatımı değiştirecek dönemlerden geçtiğim için mi bilmiyorum, çok duygusalım bu aralar. Bir kitap cümlesine, bir yavru kedi sesine, O'nun gülüşüne, bakışına, bir şarkı sözüne, hatta abesle iştigal olsa da babamın neşesine, annemin sohbetine.. dökülmek için bekleyen yaşlarım hemen gözlerimin ucunda bekleşiyor sanki.

O'nun hüznüne, canını sıkan herşeye dünyayı yakarım, üzene dalarım zannediyordum hep. Olmuyormuş. Susup elini tutuyor ve yine susuyormuş insan susmak zorunda olduklarına.

Ben ömrümü yanında geçireceğim için bu denli huzurluysam eğer, her türlü aksilik engel vs hepsi için "vız vız vız".

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder