23 Haziran 2014 Pazartesi

yirmi.

Kimse kimseyi kendinden daha fazla kıramıyor. Bunu öğrendiğimden beridir ne kimseye kırılıyorum ne de kendime kızıyorum.

Nişanıma misafir gibi gelene de kırılmıyorum, düğününde gördüğümüz muameleye sesini çıkartmayana da. Sevmek için sınırlarını aşamayana da. Ve dahi işine gelmediğinde çok önemsediği kan bağını unutana da.

Karşımdakine verdiğim değer bana aitse sorumluluk bana ait ve kimseye kızmaya hakkım yok elbette.

Bunu kabullendiğimden beridir kalbim daha sağlam.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder