2 Ağustos 2014 Cumartesi

yirmi dokuz

Her yaşımda her anımda her dönemimde başıma buyruk bi insanken nefes alma konusunda hep ayak uydurmaya çalıştım.  Bu ne mi demek? Çocukken ve kendimi bilecek yaştayken yanımda biri uyurken ve ben henüz uykuya dalmamış iken, nefes ritmimi onunla eş tutmaya çabalardım. Kötü olan ise; hala öyleyim. Ve daha kötüsü siz sakın denemeyin. İnsanı çok yoruyor.

Bunun psikolojik bi nedeni olduğunu düşünüyorum.  Hiç kimse eminim ki nefesini düşünerek yaşamıyor.

Ama ben tıpkı bir temel fıkrasındaki gibi sürekli nefesimi denetim altında tutmaya çalışıyorum.

Alerjim sebebiyle son bir iki yıldır hiç sağlıklı nefes alamıyor oluşumun etkisi de iyice tetikliyor tabi.

Fakat insan neden sürekli kendi nefesini dinler ve ritmini düzene sokmak için kendiyle savaş verir? (Tek olumlu yanı sürekli ama sürekli aldığım her nefes için şükrediyor olmam).

....

Temel berbere gitmiş. Saçlarını kestirmek istediğini söylemiş. Berber kulağındaki kulaklığı çıkarmazsa traşın yamuk olacağını belirtmiş. Temel asla çıkaramayacağını kesin bir dille ifade edince berber traşa başlamış. Kulaklığın olduğu bölgeye yani kulak arkasına gelince kulaklığı asılarak çekmiş ve kulaklık temelin kulağından çıkar çıkmaz temel yere yığılmış. Berber merak etmiş. Kulaklığı kulağına takmış ve dinlemiş "nefes al nefes ver nefes al nefes ver nefes al nef...."
...

Fıkra anlatma konusunda pek iyi değilim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder