29 Eylül 2014 Pazartesi

kırk dokuz: evlenme teklifi

Seneler önce adam*a "bana nasıl evlenme teklifi edeceksin" diye sorduğumda -yıllandık biz teklife gerek mi var, bir gün yolda yürürken 'hadi evlenelim' derim evleniriz- demişti.

Dediği de yaptı. Çünkü fazlasıyla sözlerine sadık (!).

Günlerden bir gün "tanışmaya gelelim sizinkilerler" dedi. Süpriz değildi şaşırmadım beklenendi.

Ama hiç evlenme teklifi almadım demek değil tabiki bu.

Anasınıfına giderken adını hatırlamadığım bir genco bana evlenme teklifi etmiş. Teyzemler hala anlatır. Ben de "sen serviste çok kusuyorsun" diyerek reddetmişim. Zira çok gerçekçiymişim o yaşlarda.

Ama aldığım en güzel teklif melikeden gelendi.

Istanbul seyahatle neredeyse akraba olduğumuz o yıllarda otobüslerde dağıtılan bi kurabiye vardı. Nasıl severdim. Marketlerde satılmayan bi markaydı. Melike o markanın fabrikasına ulaşmış ve bana iki koca koli kurabiye göndermişti. "Hadi evlenelim" notu vardı üstünde. Tam bir kimconşi süpriziydi. Tam bir kore misali. (Tabi melikenin bana evlenme teklifi etmesinin altında aramızda var olan bi espiri yatıyordu)

Ama tabi komik olan koliler beklenenden geç bi tarihte gelmişti ve melike o gün bizdeydi.


Başıma gelen en güzel jest ve evlenme teklifiydi.

21 Eylül 2014 Pazar

kırk yedi

Merak ediyorum ki kaç insanın evinde pamuk şeker makinesi var.

Ve yine merak eeiyorum ki aslında küçük mutfağı olduğu halde kaç insanın pamuk şeker makinesi var.


17 Eylül 2014 Çarşamba

kırk beş

Bu gece tuhaf şekilde hüzünlüyüm. Mutsuzum diyemem ama mutlu da değilim. Ne hissetmeliyim ne düşünmeliyim karar veremediğim bi boşlukta, hani kitaplarda geçen meşhur bi cümle vardır,  hüzünle gülümsemek, işte tam da böyleyim.

Zaman ne çabuk geçiyor. Daha dün yaz okuluna kaldığım için 2 haftamı geçirdiğim o fayanslı ve ranzalı saçma sapan odada düğünümü konuşurken ve "eğer ki 10 sene sonra bu planlarım tutmazsa" diyerek bir B planı oluştururken...

Planlarımız tuttu işte. Evleniyoruz.

Evleniyoruz ve bence çok güzel bi devri kapatıyoruz. Bu demek değil ki yeni devir eskisini aratacak. Elbette ki her şey çok güzel olacak. Biliyorum. İnanıyorum.

Ama bir yandan da içim buruk işte.

Ne yaparsa yapsın ister doğru ister yanlış, mutlu olmasını en derinden istediğimiz özel insanlarımız var her birimizin. Dilerim o insanların hep mutlu haberlerini alırız.


3 Eylül 2014 Çarşamba

kırk üç

Bazı insanlar o kadar sığ ki; benimle aynı görüşte olduklarını zannedip aynı saftayız zanntmelerini kendime hakaret sayıyorum. Hangi görüşte olursan ol arkadaşım ama lütfen bu kadar at gözlüğü sever olma.

Bu kurduğum cümle burnu büyük havası yaratabilir ama cidden "aptal insana katlanamıyorum".

Bunu küçümsemek için de söylemiyorum.

Ama biraz okuyun biraz zihinlerinizi başka görüşlere saygı gösterebilecek kadar açın lütfen.

2 Eylül 2014 Salı

kırk iki.

Bu hayatta sıramı çalan herkese düşmanım. Sahne sırası bendeyse ve ben heyecanla hazırlanıyorsam vaktim gelsin diye bekliyorsam sen saçma sapan yollarla benim sahnemi çalamazsın.

Bu yüzden de bu haftasonu olan nikaha gram gitme hevesim yok işte.

1 Eylül 2014 Pazartesi

kırk bir

Gün gelecek küçük evimin büyük penceresi önünde yanımda sevdiğim adamla küçük mutfağımın "neden bu kadar ortada" dediğim ocağında pisirdiğim türk kahvemi içerken ve evimin olmayan manzarasında bahçeyi izlerken on üçüncü kattan, biliyorum ki içimden "çok mutluyum" diye geçirip sevdiğim adama iğneli bir edayla "sonunda bugünlere ulaştık" diyeceğim.

Huyum kurusun. Iğnelemeden cümle kuramıyorum. Hele de söylediklerim önemsenmemişken ben haklı çıktıysam. Vay haline cümlelerimi dinlemeyenin.

Sonuç olarak bugün itibariyle inşallah son dakikada bir aksilik çıkmaz ise küçük ama şirin bir evimizin olacağına karar verdik. Tapuyu aldığımızda daha net konuşabilcem.

Ah ama tabi bundan sonrası daha zor bir süreç.  "Neden 1+1 aldınız küçük olur o ev" cümlelerine bıkmadan usanmadan "paramız buna yetti çok da küçük değil 83 metrekare bize yetiyor" yanıtları vermeye hazırlanmak gerek.

Sanki her evlenen 5+1 evlerde yaşıyor ilk etapta.

Ben ki eşyası çok bir insan olarak bu durumu kabul ettim bi zahmet çevremdekiler de kabul ediversin durumu. Alala.

Bugünün notu evimizdi.