17 Eylül 2014 Çarşamba

kırk beş

Bu gece tuhaf şekilde hüzünlüyüm. Mutsuzum diyemem ama mutlu da değilim. Ne hissetmeliyim ne düşünmeliyim karar veremediğim bi boşlukta, hani kitaplarda geçen meşhur bi cümle vardır,  hüzünle gülümsemek, işte tam da böyleyim.

Zaman ne çabuk geçiyor. Daha dün yaz okuluna kaldığım için 2 haftamı geçirdiğim o fayanslı ve ranzalı saçma sapan odada düğünümü konuşurken ve "eğer ki 10 sene sonra bu planlarım tutmazsa" diyerek bir B planı oluştururken...

Planlarımız tuttu işte. Evleniyoruz.

Evleniyoruz ve bence çok güzel bi devri kapatıyoruz. Bu demek değil ki yeni devir eskisini aratacak. Elbette ki her şey çok güzel olacak. Biliyorum. İnanıyorum.

Ama bir yandan da içim buruk işte.

Ne yaparsa yapsın ister doğru ister yanlış, mutlu olmasını en derinden istediğimiz özel insanlarımız var her birimizin. Dilerim o insanların hep mutlu haberlerini alırız.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder