13 Ekim 2014 Pazartesi

elli dört

Bugün eşyalarım gitti. Yani aslında artık saat itibariyle dün oldu. Eşyalarım diyorum ama asıl adı "çeyiz gitmesi".

Duygulanamadım bile telaştan. Çünki her işimiz acele. Her işimiz son dakika. Malesef ki hiçbiri törenle olamıyor. Evet malesef. Çünki her biri törenle olsun isterdim.

Annem "sametin gözlerinin içi gülüyordu çok hevesliydi çok mutluydu" dedi. Onu bile farketmedim. Bence biraz heyecanlıydı.

Bense fazla hissizdim nedense.

Yarın mobilyalarımın bir kısmı gelecek. Yani saat itibariyle bu sabah.

Lütfen bekeldiğimden de güzel olsunlar. Amin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder