9 Nisan 2015 Perşembe

seksen dokuz.

Bir havaalaninda mahsur kalmisken yazmak degildi niyetim aslinda. Kismet.

Seneler once, hani dusundugumde kendimi yasli hissettirecek kadar seneler once, birlikte kutladigimiz ilk dogum gununde ne kadar mutluysam simdi de o kadar mutluyum. Hem belki daha bile cok kimbilir.

Her ne kadar gece 12de seni uyandirip dogum gununu kutladigimda "tamam saol sabah erken kalkicaz" diyerek uyumaya devam etsen de, tam icimden "hata bende" diyorken elimi optun. Uyku sersemiydin. Mutlu oldum işte. Anlayamazsin dalgalarin o kopurmesini.

(Devamını bana getirtmemiş olan "bakma yazamıyorum dediğim halde inadına bakarak "yazmıyorum işte" dedirten kocama doğum günü şeysidir bu yazı. Önceden yazılmış taslaklara atılmıştır)


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder