30 Aralık 2015 Çarşamba

Yüz otuz bir.

Ah 2015.

Çokça ağlattın beni. Ama bir çoğu mutluluktan. Bir kısmı da "öğrenmem gerekenler" yüzünden.

2015 yılı 2014 yılı mutluluğumun bir uzantısı idi sanki. Onun devamı. Nasıl başladı nasıl bitti hızına yetişemedim açıkçası.

Yeni öğrencilerim oldu. Farklı alanlar görmüş oldum.

2 diploma 1 yeni okul ekledi heybeme sonrasında. Senelerdir uğruna çabaladığım okul.

Sonra yılın son haberi bizim için bir bebek oldu. Hala fikrine tam olarak alışamadığım ama alışverişine başladığım bebek. (Alışveriş şansımı tepecek değilim )

Kar yağıyor. Bir çok insan için yeni yıla mana katıyor. Benim için ise yarınki dersi kaçırmama sebep olur mu acaba şeklinde endişe sadece. Bir çoğunun yeni yılı mucizevi bir hal alıyor. Bizim için ise hayat hala aynı. En kötü ihtimalle cumartesi yollar kapanırsa (ki geçen sene ciddi manada evde mahsur kalmıştık günlerce) tiyatroya gidemeyiz biletlerimiz yanar.

2015.. her türlü güzelliği ile "canım" bir yıldı. Aksiliklerini silsin hafızam.

2016 bizi "çekirdekli" aile yapacak yıl. Bir lâl tanesi bırakacak avuçlarımıza.

Dilerim huzurumuz aynı kalsın. Başarılarımız artsın. Sağlık tüm sevdiklerimizle olsun.

Bu evde son yılbaşı yazım olsun inşallah.

Ve son olarak "lütfen içimize sinen bir isim bulalım artık noollaaarr"

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder