24 Mart 2016 Perşembe

Yüz otuz altı

Bugün hamile olduğunu öğrenen bir anne adayı "inanamıyorum benimle misin gerçekten?" Yazmış.

Bende işler böyle olmadı. "Inanamıyorum artık yalnız kalamayacak mıyım" krizi yaşadım ben. 2 hafta.

O dönem "sonra çok pişman olacaksın böyle düşündüğün için " diyen onlarca insanın haklı çıkmasını diledim hep. Bir gün bu yazıyı yazamamaktan o kadar korktum ki..

Haklıydılar evet.

O hisleri yaşamam gerekiyormuş yaşadım. Ama şimdi...

Merhaba yeni dünyam demişim ilk ondan bahsettiğimde. Gerçekten de merhabaydı "yeni dünyam".

Kavuşmamıza takvimlere göre yaklaşık 80 gün kalmışken, gün ışığım kabul ettiğim sametten sonra hayatıma bir gökkuşağı alıyormuşum gibi hissediyorum.

Onca gözyaşının ardından tüm hamileliğimde hayatım boyunca hiç olmadığım kadar neşeli olduğum için belki. Yağmurlar ardından hayatıma parlaklık kattığı için.

Samet "hamileler ağlarmış sen niye ağlamıyorsun" diye sorduğunda bu içine adım attığım yeni dünyanın bana tüm hamileliğimde attırdığı kahkahalara şükrettiğim için.

Heyecanlıyım. Ömrümün geri kalanında (allahın izniyle) hiç yalnız kalmayacağım için. Bazen kızdığımda samete "ne yazık sen çok yalnızsın biz iki kişiyiz artık" diyorum :)

Ve kendimi neden bilmiyorum inanılmaz güçlü hissediyorum artık. Her şeyi yapabilirmişim gibi. Herkesi yenebilirmişim gibi :) komik biliyorum ama böyle.

Allah içimi soldurmasın. Allah kötü şeyler yaşatmasın. Allah bu duyguyu başta dualarımdakiler olmak üzere isteyen herkese yaşatsın.

2 yorum:

  1. Eliiff maşallah sana ne güzel duygular yaşıyorsun ^^ En güzeli de hamileliğin tadını çıkarıyorsun. Çok seviniyorum senin adına.
    Allah sağlıkla sıhhatle kavuşmayı nasip etsin inşallah.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım çok teşekkür ederim. En hayırlı zamanda darısı başına olsun inşallah :)

      Sil