19 Kasım 2016 Cumartesi

Yü kırk altı

Ölüm. Dile ne kolay. 4 harf iki hece.
Ya annesine? Abisine ablasına halasına dayısına ömründe sayılı kez görüştüğü dıdısının dıdısına?
Ölenlerin arkasından hep onunla anılarımı düşünür ve bu anılarımda yüz ifadesi nasıldı tekrar tekrar zihnimde canlandırırım. Mutlu muydu? Gülüyor muydu? Öyle kalsın.
Ölümlerden çokça etkilenen bir insanım. Hep derim; ölülere sadakatim yaşayanlara olandan fazla. Neden bilmem ama sağken arayıp sormadığım insanları bile öldükten sonra her duamda anarım. Böyle de tuhafım.
Tek anımın bir yılbaşı gecesi eğlencesi olması manidar olsa da, gülen yüzü yine zihnimde olan güzel bi insan için dün gece çok insan göz yaşı döktü.
Allah mekanını cennet etsin. Çektikleri günahlarına kefaret sayılaın inş.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder