30 Kasım 2016 Çarşamba

yüz kırk yedi

Altıncı ayında bebeğinin odasını ayırabilen annelere hem hayranlık hem şaşkınlık duyuyorum. Nasıl başarabiliyorlar? Ben daha yatağımı bile ayıramadım nerede kalmış odasını ayırmak. Hoş odasını ayırmaya kalkışsam gönderecek bir odam da yok ama konumuz bu değil :)

Hamile olduğumu öğrendikten sonra hiç "nasıl bir beşik almalıyım" diye düşünmedim. Sadece "next to me nin hangi rengini almalıyım diye düşündüm o kadar. O zaman bile benden uzakta uyuması fikrini düşünmemişim bile. Hatta bir çok insan "o beşik çok küçük anca bi kaç ay kullanabilirsiniz kullanışlı olmaz" dediğinde "odamız küçük" dedim geçtim. Oysa arka planda sametle birbirimize "ya zaten bizimle uyuyacak bu beşik bile fazla" dedik.

Doğrudur yanlıştır tartışılır ama ben sanırım evlendirene kadar oğlumla uyuyacağım :)

Çınar Kaan beşinci ayını doldurdu ve hala çoğu zaman ortamızda uyuyor. Çoğu zaman uykusunda beşiğinden yatağımıza alıyorum. Çünkü anne yanı olan beşiğimiz benim solumda kalıyor. Fakat çoğunlukla sağıma dönme ihtiyacı duyuyorum ve ona arkamı döndüğümde onu kenara atmışım gibi hissediyorum. Böyle sapkın hisler içindeyim. Velhasıl bazen sarılarak bazen itişerek üç kişi beraber uyuyoruz.

Konuşmaya başlayıp "eee yeter be bıktım sizden. Oda istiyorum yatak istiyorum ayrı uyumak istiyorum" diyene kadar da böyle devam edicez sanırım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder