22 Şubat 2015 Pazar

seksen üç

Meslek lisesinde meslek derslerine giriyorum bu dönem.

Ozel egitim konusuna giris yaptigimizda kizlardan biri "hocam gerizekalilari mi ogrenicez ya" dedi ergenligin getirdigi espiri yaptigini zanneder bi tavirla.

En nefret ettigim tavir. Biraz terslemis olabilirim. Uyardim. Gelecegin egitimcisi (orasi mechul gerçi ama bu baska bi konu) olarak yol gostericisi olarak once kendi algisini ve bakis acisini duzeltmesi gerektigini anlattim.

Zira bizim en buyuk problemimiz bizden farkli olana saygi duyamiyor olusumuz.

Yazik. Gencecik bi cocuk sozde bi dava ugruna yasamini yitiriyor. Daha kotusuyse bu olum sonrasinda geride kalanlar daha da atesleniyor daha da bileniyor.

Milliyetci yanim istah kabartacak sekilde olmadigindan belki de ulkucu zihniyeti anlayamadim hic.

Ama bu dava catismalarini hic hic anlayamadim.

Neden yapamiyoruz bir arada neden yasayamiyoruz? Cok mu zor?

Ne cok kotu haberlere uyandik son zamanlarda.

Minibuse binmekten mi korkalim artik yoksa ayni yastigi paylastigimiz eslerimizden mi?


14 Şubat 2015 Cumartesi

seksen iki

Cok renkli gunler gecirdim. Cok sukur.

Evimin ilk yatili misafirlerini agirladim once. Iki can ici iki hala parcasi. Kuzenlerim. Dugunumden sonra ilk kez bir araya gelebildik.

Su yasima kadar kiz kardesi olanlari hep kiskanmisimdir. O yuzdendir ki sanirim kuzenlerim onemli benim icin. Ne de olsa cocuklarim onlari teyze bilecek.

Sonra lise arkadaslarimi agirladim. Seneler gecse de arkadaslik samimiyet hep baki kaliyormus. 10 sene gorusmesen de 10 sene sonra bir araya geldiginde kaldigin yerden devam edebildigin arkadasliklari seviyorum. Sanirim benim samimiyet anlayisim bu. Aradaki bosluklari es gecebilmek.

Ve ise basladim. Hic niyetimde yokken bir anda oluverdi. Anasinifi ogrencilerine alismis olsam da onlardan vazgecemeyecegimi bilsem de aldigim formasyonun getirisi olan stajdan yirtabilmemin tek yolu lise ogretmenligiydi. Sans bu ya, evimin dibindeki meslek lisesine cocuk gelisimi ogretmeni araniyormus.

Ama sorsaniz bana yine anasinifi ogrencileri derim. Lise ogretmenligini sevmedim.

2 Şubat 2015 Pazartesi

seksen bir

Çocuk kokusu çok başka. Insan kokuyu aldı mı özlüyor resmen çok ilginç.

Malesef daha vaktimiz var bizim. Evet gerçekten malesef.

2 hafta üst üste yeni doğan ziyaretine gidince ikisini de özledim napiiim.

Arkadaşlarıma ısrarcıyım çocuk yapın da sevelim diye. yumuk yumuk koklayalım.

Çocuklarla iletişim kurmaya çekinen biriyim bi de ben. Komik di mi ne biçim öğretmenim ben böyle.

Ama ilk gördüm çocuğa nasıl davranmalıyım kestiremem genelde. Hemen hooop oyun moduna giremem işte.

Bi zaman geçmeli ikinci sefer üçüncü sefer daha bi özümü açabiliyorum kendilerine.

Ay uzatmıycam. Bebek sahibi insan arıyorum ara ara sevmelik işte.